Página de inicio | ¿tanto rollo para eso?... »
11/03/2005
Blogeo, luego existo...
Si, amigos... he caido.
Son muchos años de andadura por los extensos e interminables mares de internet... pero nunca me planteé seriamente esto de escribir un blog. ¿por qué? puede que porque mi etapa de chateo post-diosmioquegrandeesinternet pasó allá por el 93 o 94... no se, no me quedaron ganas de relatar mi vida de manera electrónica. Claro que en ese tiempo, hablar por el móvil estaba mal visto... -te tenías que esconder en un portal-... pero los tiempos cambian y como decía lao tsé, hay que ser flexible como un junco para que la corriente no te lleve (¿o era yoda?).
Creo que todo esto viene por una creciente necesidad de sentir que la vida tiene un sentido, que tras pasarse años sobre este planeta, dando codazos y generando basura, algo bueno debe quedar. Es curioso indagar en el pasado y ver que de algunas personas solamente queda un recuerdo, una foto vieja, un objeto... en cambio nosotros somos una generación afortunada... cunado nuestros nietos digan "oye, como era mi abuelito"... la cagarán a base de bien !! porque en ese momento sus papás sacarán los dvd de fotos familiares, las cintas DV con las vacaciones de los últimos 30 años, incluso algunas copias en papel fotográfico agfamatic de cuando éramos pequeños -con el consiguiente sentimiento curioso de "andaaaa mira, copias en papel !!!!"-.
Somos la generación de la información... o de la sobreinformación, o de la desinformación. O yo que sé... el caso es que en el futuro podremos ser recordados por nuestras propias palabras, por lo que hacíamos o decíamos, sin temor a ser perdidos en el olvido, seremos solamente bits en un stream de un backup... pero es, en cierto modo, una vida eterna.
De momento, aquí está este blog, para poder satisfacer esa necesidad de perpetuidad, o ilusión de perpetuidad, que ningún otro medio hasta ahora había siquiera acercado la posibilidad.
Gracias Arpanet, por haber crecido. Gracias al CERN por el hipertexto. Gracias a Billypuertas por dar un sentido a la existencia del Mac...
Gracias a todos por escuchar, por leer y por estar ahí.
Y en especial gracias a un amigo que me ha contagiado su fiebre bloggera (aunque él no lo sepa)... ese peaso de ser egocéntrico y a la vez tan humano que es The EGG, quien con su blog ha creado un nuevo adicto.
Gracias The Egg ! (http://the-egg.dyndns.org)
03:14 Anotado en Pensamientos generales | Permalink | Comentarios (4) | Email esto



Comentarios
glups! cuánta responsabilidad!!! >
Anotado por: the_egg@sand | 11/03/2005
Benvingut a la bloggosfera. Reconec que quan em vas dir d'iniciar un blog em vaig sorprende, sorprendre de que no ho haguessis fet abans. Ja coneixes la meva passió i atracció pels blogs, així que a partir d'ara tens una fidel lectora dels teus pensaments i reflexions, que saps que sempre he escoltat amb interès i admiració.
Anotado por: Erin | 11/03/2005
agh! maldita sea!!! el parser se ha comido casi todo mi comentario!!!
si puedes editarlo, flatline, quítale el smily, please... jo!
Anotado por: the_egg@sand | 11/03/2005
Te doy 3 semanas... yo lo intenté... :)
Anotado por: Cyrano | 11/03/2005
Los comentarios son cerrados